Diagnoza pielęgniarska oraz ocena ryzyka stopy cukrzycowej

JUSTYNA KAPUŚCIOK
Opis

Artykuł pochodzi z czasopisma „Analiza Przypadków. Pielęgniarstwo i Położnictwo” nr 2/2015.

Diagnoza pielęgniarska oraz ocena ryzyka stopy cukrzycowej  – mgr Justyna Kapuściok, pielęgniarka, Członek Polskiej Federacji Edukacji w Diabetologii.

Zachęcamy do lektury. W artykule znajdą Państwo:

  • Bogato ilustrowany fotograficznie opis elementów badania podmiotowego oraz przedmiotowego.
  • Jakie są pierwsze objawy neuropatii cukrzycowej?
  • Kiedy występują wskazania do badania radiologicznego stóp?
  • Schemat czynności przed przeprowadzeniem edukacji z zakresu profilaktyki ZSC u pacjenta chorego na cukrzycę.
  • Jakie tematy powinna obejmować edukacja terapeutyczna pacjenta?

Profilaktyka zespołu stopy cukrzycowej obejmuje dobre wyrównanie metaboliczne pacjenta w cukrzycy, zaprzestanie palenia papierosów, regularną kontrolę stóp oraz dostęp do zabiegów podologicznych i podiatrycznych.

Działania te w znaczący sposób mogą przyczynić się do zmniejszenia ryzyka owrzodzenia, które może doprowadzić do amputacji kończyny, niesprawności, pogorszenia jakości życia chorego z cukrzycą, a nawet do jego śmierci.

Dane szczegółowe
Pobierz
Fragment

W znaczeniu teoretycznym diagnoza pielęgniarska świadczy o autonomii i rozwoju zawodu, określa zakres i charakter działań pielęgniarskich. Natomiast w znaczeniu praktycznym każda diagnoza pielęgniarska wiąże się z oceną stanu zdrowia pacjenta, podejmowaniem decyzji i wyborem postępowania prowadzącym do osiągnięcia określonego celu opieki. Diagnoza pielęgniarska w codziennej pracy z pacjentem chorym na cukrzycę ma nieocenione znaczenie. W przypadku pacjentów zagrożonych zespołem stopy cukrzycowej wcześnie podjęte
interwencje pielęgniarskie, do których może należeć właściwa edukacja terapeutyczna z zakresu samokontroli i samopielęgnacji stóp, leczenie owrzodzeń stóp oraz edukacja z zakresu pielęgnacji rany w warunkach domowych przyczyniają się do […]